هوالمحبوب

121

ا مَن تُحَــــلُّ بِه عُقَدُ المَکار ِهِ وَ یا مَن یُفثَأُ بِه حَدُّ الشَّدائدِ وَ یا مَن یُلتَمَسُ مِنهُ المَخرَجُ اِلی رَوح ِ الفَرَج ِ

ذَ لَّت لِقُدرَ تِکَ الصِّعابُ وَ تَسَبَّبَت بِلُطفِکَ الاَسبابُ وَ جَری بِقُدرَتِکَ القَضاءُ وَ مَضَت عَلی اِرادَتِــکَ الاَشیاءُ

فَهِیَ بِمَشِیَّتِکَ دُونَ قَولِکَ مُوتَمِرَةٌ وَ باِرادَتِکَ دُونَ نَهـیکَ مُنزَجِرَةٌ اَنتَ المَدعُوُّ لِلمُهِــــمّاتِ

ای خدائی که گره ناگواریهای عالم به او گشایش می یابد ، ای خدائی که سختیهای جهان به او آسان می گردد ، ای آنکه برون شدن از غم و اندوه به حقیقت شادی و خرمی از او درخواست می شود ، مشکلات عالم پیش قدرتت رام گردند و اسباب وجود هر چیز به لطف و کرمت نظام یافته است قضا به قدرت تو جاری و هر چیز عالم به ارادهء تو امضاء می گردد پس هر چه بخواهی به مجرد خواست بدون فرمانت اطاعت کند و هرچه نخواهی به صرف اراده ، بدون نهیت منزجر گردد..

بهار داره مياد، و من مي‌خوام با اين شعر از حضرت مولانا به استقبالش برم:

خوشا صبحی که او آید نشیند بر سر بالین

تو چشم از خواب بگشایی ببینی شاه شاهانی

التماس دعا

يا علي