هوالمحبوب

121

امروز عصر با تمومي همكاراي صميمي قديمي من كه الان همه امون از هم دوريم. رفتيم ديدن محمد ..آقاي مدير اسبقمون(باباي محمد) به اندازه چند سال پير شده بود..فقط به ما گفت براي محمدم دعا كنيد  دوتا دوتا رفتيم ديدن سي.سي.يو....بدن باد كرده و صورت كبود و كلي لوله كه توي دهن و بيني اش بود .ميزان هوشياري 3%! دكترا گفتن كه ديگه كاري از دست ما نيست. مسموميت دارويي بدنشو از كار انداخته بود ....رفتم پايين تختش و فقط  نگاش كردم.مامانش با بغض گفت : محمدمو دعا كنين و من ياد اون روزهايي افتادم كه سر كار با ما ميومد و 14يا 15 سال بيشتر نداشت و مرتب از من اشكالات انگليسي شو مي پرسيد ...حالا باورم نمي شد اون پسرك روي تخت افتاده و بين مرگ و زندگي دست و پا مي زد.....از خودم اون لحظه پرسيدم: مهرداد من چه طوري جون داد؟ چرا من اينقدر از سي.سي.يو بدم مياد؟ چرا طاقت ديدن شوك برقي رو ندارم؟مهرداد وقتي رفت ما بالاسرش نبوديم ..امروز مرضيه دستاي محمدو تو دستش داشت و ياد زماني افتادم كه  جسم پاك و بي روح مهردادو آوردن خونه امون براي خداحافظي و من پاهاشو بغل كرده بودم.....بايد قوي باشم ....مي دونم بايد صبور باشم.....مي دونم تا شقايق هست بايد زندگي كرد .ولي مرگ يه جوون سخته....نمي تونم نسبت به مسائل پيرامونم كه براي آدمها اتفاق ميوفته بي اهميت باشم

آقاي مدير دختري رو يواشكي نشونم داد و گفت محمد اينو خيلي دوست داشته ولي فقط من و خانومم مي دونيم و اون نمي تونه بياد بالا سر محمد جلوي آشناها....رفتم و نگاش كردم: چقدر عاشقانه و قشنگ توي سالن راه مي رفت و ذكر مي گفت....دلم يه جوري شد .به خدا گفتم: خداي خوبم معجزه كن.........بگذار محمد يه بار ديگه فرصت داشته باشه به خاطر خانواده اش و اون دخترك پريشون!!!!

امروز تمام عصر چهره محمد از ذهنم بيرون نرفت و حرف آقاي مديرو كه مي گفت: خدا به من كمك كنه ولي معلوم بود كه اميدي براش نمونده.......دلم خوب گواهي نمي ده....ولي خداي خوبم اي اميد همه نا اميدها كمكشون كن.........اميدشونو  نااميد نكن كه جز تو هيچ پناهي نيست..شما هم دعا كنين.

التماس دعا

يا علي

ممنون بابت انرژي مثبتي كه نياز داشتم..به موقع بود!