هوالمحبوب

۱۲۱

می‌دونين سخــترين کار دنيا چيه؟؟؟؟؟ ا دور از فونت فارسی بودن و نوشتن با يه کی‌بورد عجيب غريب که بوی از فارسی بودن و فارسی نوشتن نبرده......

البته منم که بيدی نيستم که از اين بادها بلرزم......از سميه ممنونم که اين چند وقت به وب لاگم سر زدن و نگذاشتن آب از آب اين وب لاگ تکون بخوره.....بااين حال بابت همه چيز از اين دختر گل ممنونم.....سوغاتی‌هم برات می‌آرم!!!!!!!

و برای اون دوست وب لاگ نويس كه منو فردی خطاب كردن كه از بالا دست يه اطرافيانم نگاه می‌كنم،   متأسفم ........

با اين حال از همه دوستان ممنونم......

امروز مطلب جالبي از سايت موازي  مصاحبه‌ای بادوست قديمی‌ و خانوادگيم،  دكتر عليرضا شيری ديدم كه بد نديدم توی وب لاگم بگذارم.....حتماً به سايت دكتر سر بزنين......برام جالب به نظر رسيد....دنيا مدرنتر شده و ازدواج‌ها بامزه تر!!!!!

فقط دلم می‌خواد مثل هميشه اين حرف دل منو ياد داشته باشين که تحت هر شرايطی که خودتون برای ازدواج اقدام می‌کنين( نه ازدواج سنتی) تلاش کنين احترام خانواده خودتون و طرف مقابلتونو حفظ کنين......چون از نظر من يکی که خانواده هردو طرف مهمن.....اگه مشکلی پيش اومد از سمت خانواده طرف مقابلتون و ايرادی بی‌مورد ازتون گرفتن.....دلگير نشين.....بگذارين گذشت زمان همه‌چيزو بهشون ثابت كنه...فقط و فقط به شرط اينكه اون طرف مقابل محكم پشتتون باشه....ولی بی‌احترامی مــــــــــوقوف!!!!!!

يا علی

هو المحبوب

121

سلام......بهار رسيده.....چند وقته؟؟؟؟؟داره مي‌شه 2 ماه تمام..امروز تقويم روي ميزمو  نگاه مي‌كردم و دلم گرفت.....انگار نه انگار كه چند وقت پيش دلم مي خواست عيد بشه و اون هواي خوبو با تمام وجودم تنفس كنم.......

شايد هم منتظر يه حادثه بودم، يه اتفاق خوب........

زندگي داره تند و تند مي‌گذره و ما هم دنبالش!!!!!كاشكي آخرش كه رسيديم، ازش راضي باشيم......

يادمه يه جا خوندم كه زندگي در حال جريان داره و خواسته‌ها در آينده!!!!

يا علی

                                      هوالمحبوب..

سلام.......اين‌روزها اينقدر گرفتارم كه نگو..البته از زيادي كار در عذاب نيستم ،چون كار زياد

 باعث مي‌شه كه آدم فكر نكنه پوچ و بيهوده هست....من هم چون دختر شاد و شيطونی

 هستم، طبعاَ از يك جا نشستن و دست روي دست گذاشتن متنفرم......بنابراين خوشحالم و

شكرگذارم كه خدا منو سالم آفريده و توان و قدرت كار كردن به من داده......اميدوارم كه از

 توانايي‌هام در جهت كمك به ديگران و گرفتن دست ناتوانان استفاده كنم........نمی‌دونم

 تا حالا موفق بودم يا نه؟؟؟؟ولی حداکثر توانم به کار می‌گيرم......

شما چي؟؟؟؟ تا حالا به اين مسئله فكر كردين؟؟؟؟؟؟؟

يا علي......

نفيسه

كسي به سوك نشست

و در مصيبت آن روزهاي خوب گريست
كسي نمي داند
 كه پشت پنجره آواز كيست مي آيد
كه كيست مي خواند
كسي به سوك نشست
 كه سوكوار جواني ست سوكوار اميد
و سوكوار گذشتن و برنگشتن هاست
كسي نمي داند
 كه پشت پنجره رودي ست در سياهي شب
 چرا نسيم
 چرا آن نسيمروحنواز 
 ميان برگ درختان نمي وزد امشب؟

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

هوالمحبوب

۱۲۱

سلام.....اينقدر اين چند روزه هم سر کار و هم خونه درگيرم که به هيچ کاری نمی‌رسم....

دوستايی که و ب لاگمو دنبال می‌کنن، می‌دونن من اشعار حميد مصدقو خيلی دوست دارم.......امروز اين

شعرش به ذهنم رسيد و نوشتم..اميد كه مسافر بی‌خداحافظی من،  يادش نره كه هنوز هم يادشم......به

يادش می‌خندم، گريه می‌كنم و می‌نويسم.......

روحش شاد..........

يا علـــــــــــــــــــــــــــي

سلام....

اول از تمامي دوستان خوبم كه در بحث گذشته شركت كردن و نظر دادن ممنونم.....

و اما مطلب اين سري من مربوط يه كتاب رساله دلاور اشراق نوشته پائولو كوئلو هست كه به نظرم جالب اومد و بد نديدم كه براي اطلاع دوستان اينجا بگذارمش....

دلاور مي‌داند كه هيچ انساني همانند جزيره نيست.

او مي‌داند كه نمي‌توان به تنهايي مبارزه كرد.هر برنامه‌ايي داشته باشد باز به ديگران وابسته است.

او بايد از برنامه‌هاي رزمي خود سخن بگويد، ياري بطلبد و به هنگام آسايش ، پيرامون نبرد خود گفت و شنود كند.

البته او مي‌كوشد تا ديگران دوستي وي را نشانه تزلزل نپندارند.

او در كنش‌ها شفاف و در برنامه‌هاي خود راز دار است.

يك دلاور اشراق  با همراهان مي‌رقصد، اما هرگز مسئوليت گام‌هاي خود را به كسي واگذار نمي‌كند.

سلام، موضوعی هست كه خواستم اينجا مطرح كنم و نظريه دوستای خوبمو بدونم....قبلاً هم به اين مطلب پرداخته بودم و دوستای وب لاگ نويس نظر داده بودن ....

از هفته پيش تا امروز ، من به دو دعوای زن و شوهر در خيابون برخوردم و اگه وب لاگمو دنبال كرده باشين حتی يك بار هم ديدم كه مردی همسرشو كتك می‌زد و اون خانم فقط اشك می‌ريخت و كسی جرئت كمك كردن به اون خانومو نداشت....

می‌دونم بايد معقول فكر كرد و بايد ديد چه بحثی بين اونا گذشته كه منجر به كتك كاری و دعوا در خارج از منزل شده...ولی چرا بعضی از آقايون ايرانی هنوز به اين رشد فكری نرسيدن كه يك زن فقط يك ضعيفه نيست و توانايی‌هايی داره كه اگه بهش اهميت داده بشه، باعث خيلی تغييرات مثبت در زندگی فردی و اجتماعی‌ فرد می‌شه؟؟؟؟چرا بعضی از آقايون نمی‌گذارن همسرشون به رشد فكری برسه ، ادامه تحصيل بده، خودش در بسياری از موارد شخصيش تصميم بگيره؟؟؟

از اين چراهــــــــا زياده و جواب منطقی كـــــــــم!

چند وقت پيش از يكی از دوستای خوبم يه نامه داشتم كه نوشته بود ، چند سالی در دانشگاهش يكی از همكلاسيهای پسرش تقاضايی دوستی باهاش داشته و اصلاً اين خانم قبول نمی‌كرده، خلاصه به هزار التماس دوست من قبول كرده بود و پس از مدتی واقعاً به اون پسر وابسته شده بود  و حتی درسشو به خواست اون پسر ول می‌كنه، چون نمی‌خواسته همسر آينده‌اش ادامه تحصيل بده.......

بعد يك مدت بدون هيچ دليلی و يا اختلافي، به اين دختر خانم كه ديگه همه‌اونا رو رسماً به عنوان نامزد می‌شناختن زنگ می‌زنه و می‌گه ترجيح می‌ده تنها باشه و حالا حالاها قصد ازدواج نداره.....

دوست من الان به افسردگی شديدی دچار  شده .....

البته من كار دوستمو ،همونطور كه به خودش گفتم تأييد نمی‌كنم،چون اون به خاطر اون پسر از همه چيز گذشت و شد يه روبات متحرك ،كه به خواست واراده اون پسر زندگی می‌كرد، لباس می‌پوشيد ، و فكر می‌كرد.......

نمی‌خوام بگم بايد دعوا می‌كرد و از ابتدا  شمشير دستش می‌گرفت....ولی چرا بايد بعضی آقايون اين اجازه‌رو به خودشون بدن كه از احساسات بعضی خانمها استفاده كنن تا كمبودهای شخصيتی خودشونو جبران كنن؟

گاهی فكر می‌كنم تقصير سيستم غلط تربيتی ما شرقی‌هاست، از اول كه كوچيك بوديم عروسك دادن بغلمون و يه عالمه ديگ و بشقاب پلاستيكی جلومون و خاله بازی ،بهترين بازی ما دخترهای ايرانيه.....

فيمينيستی فكر نمی‌كنم و نمی‌خوام يك طرفه به قاضی برم و از حقوق زنان دفاع كنم .......ولی اميدوارم فرهنگ جامعه‌امون روزی به سمت اين مسئله پيش بره كه به زن‌بيشتر اهميت بدن.....

در اين‌جا مطلبی از خانم الهام عمويی می‌نويسم كه جالب به نظر می‌رسه:

با نگاهي كوتاه بر جامعه ايران خودمان متوجه مي شويم كه زنان در جامعه هيچ ارزشي براي زندگي و حق زندگي طبيعي را ندارند زنان ما خود نه به خود بها مي دهند ونه جامعه براي آنان ارزش مي گذارد در فرهنگ سنتي با ديد اسلامي و مذهبي زنان در عرصه اجتماعي به دور مانده و مردان در عرصه اجتماع قدرت نمايي دارند طبق فرضيه من مي توان آن را در طبقات پائين جامعه ودختراني كه تحصيلاتي پائيني دارند مشاهده كرد و حتي در شهرستانهايي كه ديد بسيار سنتي دارند البته ما نمي توانيم بگوئيم كه ملاك قدرتمندي و اقتدار مردان و ودر نتيجه خشونت بر عليه زنان به تحصيلات و طبقه جامعه و .. تعميم داد اما مي توان بگوئيم كه در اين راستا موثر هستند و ما مي توانيم بيان كنيم كه زنان در واقع مجبور هستند شرايط جامعه را تحمل كنند و نه زندگي كنند.
آنچه مد نظر ماست و همانطور كه فمينيستها مطرح مي كنند بحث بر سر رابطه برابر و متقابل نه رابطه فرا دست و فرو دست است . در جامعه خودمان مسائل زنان بسيار هستند از جمله فحشا و فرار دختران از خانه ؛ آزادي نداشتن زنان و در قيد بند بودن سنتهاي غلط ؛خود كشي دختران ؛ كشتن دختران توسط پدران و برادران؛ عدم امنيت دختران ؛ تبعيض جنسي و… هزاران هزاران مسائلي ديگر اين چنيني ما را وادار مي كند كه به شيوه ديگري بنگريم و همان رابطه فراتر و فروتررا در ذهن خود تجسم كنيم . مثلا نمونه اخير نشان دهنده اين مطلب بود كه خشونت زنان را منفعل مي كندو در مقابل رفتار خشن مردان هيچ عكس العملي نشان نمي دهند مي گذارند كتك بخورند و زخمي شوند اما لام تا كام صحبت نمي كنند و مي گويند كه من مقصر بودم ؛ من باعث عصبانيتش شدم ؛.. و اين مساله به ما مي گويد كه حر كتي را مي طلبد براي از بين بردن خشونت خانگي و هر مساله اي كه زنان با آن درگير هستند بنابر جلسات و كنفرانسهايي تشكيل مي شود براي رفع تبعيض عليه زنان وهم چنين مراكزي به نام مراكز مشاركت زنان و يا مركز مطالعات و تحقيقات زنان و… يا از همه مهمتر رشته ايي با عنوان رشته مطالعات زنان . اين مسائل نشاندهنده اين است كه زنان ما قدرت بيان ندارند و احتياج به سازمانهايي دارند كه از حق آنها دفاع كنند و نگرش سنتي و غلط نسبت به زن را از بين ببرند كه در قسمت پيشنهادات آورده شده . البته در چند سال گذشته كم كم به زنها در جامعه بها داده شده اما خشونت خانگي نمي دانيم كه چه در صدي افزايش يا كاهش داده است چون آمار دقيقي از خشونت خانگي نداريم .چون مراجعاني كه به دادگاه مراجعه مي كنند فقط بخش معدودي از آنها به دادگاه مراجعه مي كنند و در مطبوعات نوشته مي شود . ولي اميدواريم كه روزي خشونت خانگي از تمام كشورها از بين برود و برابري و رابطه متقابل بين افراد ايجا شود زنان بر توانائيهاي خويش و از همه مهمتر به شخصيت خويش بها بدهند .

سلام دوستای خوبم..ممنونم که اين يک هفته که درگير بودم برام محبت کرده بودين و حالمو مرتب پرسيده بودين......من کاملاْ خوب خوب، حی و حاضر هستم.......

می‌دونم كه با ناراحتی و گريه زاريهای من برادرم برنمی‌گرده و جبر زندگی منو مجبور به زندگی می كنه و اميدوارم.........می‌دونم كه برادرم هم هميشه آرزوش موفقيت من بوده.......می‌دونم كه توان ناراحتی منو نداره .....

اونايی  هم كه منو می‌شناسن می‌دونن كه شادم و زندگی‌رو دوست دارم، ولی خب ببينم، مگـــــــــــه دل آدم نبايد تنگ بشه؟؟؟؟مگه نبايد گاهی با خودمون يا سنگ صبورمون خلوت كنيم ؟؟؟؟خب، اين وب لاگ هم برای گفتن اين دلتنگيهای گاه گاه منه......

امروز مخصوص دوست خوبم، خواهر گلم كه از هم دوريم ،سوده عزيزم  اين مطلبو می‌گزارم  و می خوام بهش بگم دنيا به آخر نرسيده...زندگی در جريانه و ما هم بايد از اون تبعيت كنيم.......همه‌گی ما غمی به دل داريم، ولی بايد بدونيم دنيا به آخر نرسيده......

سلام.....
باز هم دلم مثل اون روزها گرفته، دل تنگ همون مسافری ام كه دوستاي هميشگي من خوب ميشناسنش...... مسافر بلند قامتم كه دلم براش خيلي تنگ شده.، باور نمي كنم كه از اون همه خاطرات قشنگمون اينهمه  به سرعت باد دور شده باشيم....
باور نمي كنم كه اون كسي كه با وجودش هيچ غمي نداشتم، بی خبر گذاشته و رفته و من هنوز بعد اين همه سال ديوونه وار پي يه نشوني ازش ميگردم،تا شايد كه پيداش بشه و كابوس نبودنش برام تموم بشه.....
ميشمرم، يك، دو،.......نه پنج سال گذشته...پنج سال از رفتن ناباورانه اش گذشته و من هنوزم دلتنگم......
حالا تنها پل ارتباطي من با اون شده خوابهام.......هنوز هم مياد و غمگين  در سکوت كنارم ميشينه و من با اينكه به خودم قول ميدم كه اينبار اگه ديدمش اشك نريزم ولي يادم ميره و فقط اشك ميريزم و اون صبورانه نگام می کنه و بعد بی‌خداحافظی می‌ره  و من هميشه دنبالش ميدوم تا نره..ولي ميره......
عاشقانه هام شده ، همش نوشتن از اون و فكر كردن به اون......توي آدمها دنبالش گشتن .......پشت فرمون ماشينم باهاش حرف زدن و اشك ريختن و بي تابي كردن.........
حالا ديگه ازش يه عكس مونده روي ميزم و كلي خاطره ......حالا ديگه يه سنگ سبز هست كه اسمشو روش نوشتن و اون سنگ مزار كسي هست كه با رفتنش، تمام زندگيمو بی اونكه بخواد برد........
 داداش  گلم ،دلم خيلي تنگه!

امضاء: خواهر چشم به راهت