بی خداحافظی

هوالمحبوب

امروز كه سر پاييني محل كارمو پياده اومدم...نور آفتاب خورد  به صورتم و بي اختيار اميدي در دلم مجدد نقش بست.....

*هنوز دكتر به فرد پست پاييني ام نگفته كه بيماره و من اميدوارم كه من اشتباه خونده باشم آزمايشو!

*دوتا مطلب اين پست به هم ربطي نداره!

*تشكر مخصوص از خوانندگان وبلاگ در استان شيريني پرور يزد!!!!!!

ديدنش رفتم با همسري و مامان و برگه ام ار اي شو هيچ اجازه ايي باز كردم و خوندم…….سواد پزشكي نداشتم اما انگليسيشو خوب مي فهميدم .چقدر خوبه كه جاي انگليسي آلماني مي دونه……نگام كرد و اداي يه خنگ رو درآوردم....فهميد كه فيلم بازي ميكنم……نتيجه نرمال نبود و متا*ستاز است*خوان نتيجه اش بود……….سرطاني كه خيلي زود اثر ميكنه…..

امروز زنگ زدم و گفت كه دكترش امروز جوابو ميده….جوابو مي دونم….خودش هم ميدونه اما انگاري نميخواد باور كنه……خواستم باهاش برم دكتر اما طاقت ندارم كه دكتر با كلمه ها بازي كنه و بهش بگه كه سرطان داره ولي اميدوار باشه……

دلم ميخواد همين امروز چمدونمو ببندم و برگردم مالزي…دلم ميخواد همه اين حادثه هاي بدو بكنم توي يك كيسه زباله و پرتش كنم اون دور دورا…….

هوالمحبوب

بوي بهار از پارك پشت دفتر كارم كاملا به مشام ميرسه.......روزي كه بعد سه سال برگشتم شركت و اين دفتر پرخاطره رو بهم دادن اولين كاري كه كردم باز كردن پنجره هاش بود.....

اينروزها فكر مي كنم كار ست*ادي رو با اين اتاق شروع كردم و شايد پايانش هم هميجا باشه..........نمي دونم......خدا بهتر ميدونه كه چي پيش مياد........پس توكل به خودش