بی خداحافظی
تا آمدم که با تو خداحافظی کنم بغضم امان نداد و خدا.........در گلوشکست
هوالمحبوب یه کیک زعفرونی توی فر توی فر آماده است تا اتولد سعید رو با یه هفته تاخیر با دوستامون امشب جشن بگیریم....کارها که تموم میشه سر نماز دلم هوای امام رضا رو می کنه و میرم سراغ اینترنت و پخش مستقیم حرمش که سقاخونه رو می بینم و پنجره فولادرو......اشکام سرازیر میشه....یا امام رضا دل خسته ام رو با امید به پنجره فولادت گره می زنم...... انگاری امروز یه مراسمیه تو حرم.کسی می دونه چه خبره؟ *دلم اتوبان صدرو میخواد و همون موقع صبح که از اتوبان امام علی میپچیدم توش و آفتاب میزد تو چشمام *دلم یه جای زیارتی میخواد و یه دل سیر راز و نیاز چه دلتنگم! اینجا آسمان ابریست ، آنجا (دکتر شریعتی؟) هوالمحبوب روزهام داره توی یه برزخ می گذره که دوست ندارم کسی ازش خبر داره شه ولی می خوام ثبتش کنم که بدونم! اینجا آسمان ابریست ، آنجا (دکتر شریعتی؟) هوالمحبوب حالا که رفته ایی فقط همین رابگو به چندمین درخت که رسیدم ترا بپرسم؟ وبرای چندمین پرنده دانه بریزم تا یک راست بیایم و برسنگی آواره شوم که سر برسینه ات گذاشته؟ ده سال گذشت از اون روز که جزئیاتش لحظه به لحظه یادمه و تصویر مامان وقتی خبر رفتنت رو توی بیمارستان شنید....تصویر نجمه که یواشکی در گوشم زمزمه کرد:عمه من می دونم بابام مرده ولی کسی بهم نمیگه........و تصویر اون ماشین نقره ای توی شهرک...... ما هنوز لباس سیاه بابا رو در نیاورده بودیم که تا ابد داغدارت شدیم...... برادری به بلند قامتی سرو را دلتنگم..... ۱۳ آبان ۱۳۷۸...... هوالمحبوب مهمون از ایران اومده و یک ساک پر از خوراکیهایی که رزی و مامان و حمید فرستادن و یه نامه لای یه لباس دست دوخت مامان ........نوشته که غصه اشو نخورم .نوشته که دائم به ما فکر می کنه .........نوشته و نوشته و من فقط دارم از دیروز اشک می ریزم و برای بار هزارم این آهنگ ویگن رو گوش می دم: کی .ال هوالمحبوب الا بذكر الله تطمئن القلوب می دونی یعنی چی دختر؟ یعنی :تنها با یاد خدا دلها آرام میگیرد آرام باش دختر........آروم باش.....تو قلبت حسش کن خدارو!!!!! چشماتو ببند و خودتو بسپار دست خدا......
را نمیدانم... اینجا شده پائیز ،
آنجا را نمیدانم... اینجا فقط رنگ
است ، آنجا را نمیدانم... اینجا دلی
تنگ است ، آنجا را نمیدانم
را نمیدانم... اینجا شده پائیز ،
آنجا را نمیدانم... اینجا فقط رنگ
است ، آنجا را نمیدانم... اینجا دلی
تنگ است ، آنجا را نمیدانم
نه یک نامه ، نه پيغامی ، نه اميدی به ديداری
فتاده در ميان ما هزاران صحرا
هزاران کوه سنگين دل ، هزاران دريا
خوشا بر آن پرستويی که پر می گيرد
به آسانی شبی راه سفر می گيرد
| Design By : Night Skin |
كه پشت پنجره آواز كيست مي آيد
كه كيست مي خواند
كسي به سوك نشست
كه سوگوار جواني ست سوگوار اميد
و سوگوار گذشتن و برنگشتن هاست
----------
این وبلاگ یادبودی است برای برادرم که در 13 آبان 1378 به میهمانی فرشتگان بهشتي رفت.....ومن اکنون دور از ایران با همسرم ساکن کشور مالزی هستیم
LinkDump
